اهل خانه و وسائل زندگى خوب باشد ، همچنين بهترين غله و علف و درختان ميوه‌دار و زمين خشك و آنجا كه توالد و تناسل مواشى و ستور زياد باشد . همچنين از بدترين امكنه كه در آنجا ديوها از گودال بيرون آيند و باهم بدوند و امكنه‌اى كه سك و انسان مرده در آنها مدفون شود و سوراخهائى كه در آن اهريمن باشد و آنجا كه زن و فرزند مرد مقدس راه را گم كرده باشند و در گرد و گل افتند و ناله كنند شرح داده شده است . درباره جاى خوش و يا باصطلاح زرتشتيان خوش‌ترين جاى زمين كه براى زندگى مناسب باشد ، زرتشتيان را عقايد خاصى بوده است . در اين باب زرتشت از اهورامزدا سئوال مىكند كه جاى خوش زمين كجاست ؟ و چه مكانى براى زندگى مناسب است ؟ اهورامزدا پاسخ مىدهد و تكليف پيروان را معين مىنمايد . قسمتى از باب سوم ونديداد در اين زمينه است ، كه محل خوب و خوش كجاست ؟ در بسيارى موارد آنجا كه مرد مقدس و خانه و آتش و گاو و گوسفند و زن و فرزند باشند ، توصيه گرديده است . در فقره سى و سوم از باب دوم ونديداد آمده است : " جمشيد غارى ساخت چهار گوش به طول يك ميدان و در آنجا نسل مواشى و ستور و مردم و سك و پرنده و آتش سرخ روشن را برد ، آنگاه جمشيد غارى چهارگوش به طول يك ميدان اسب براى سكناى مردم و چهارگوش به طول يك ميدان براى گاوهاى شيرده ساخت " . در فقره سى و چهارم از همين باب آمده است كه : " جمشيد در غار بزرگى كه به امر اهورامزدا تهيه نمود ، خانه‌ها ساخت با اتاقها و ستونها و ديوارها و حصارها " . در فقره سى و هشتم از همين باب در مورد آبادى غار جمشيد طبق دستور